tag:blogger.com,1999:blog-376419932011-11-22T10:21:44.164+02:00GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.comBlogger461100tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-26048527879061311302009-05-28T15:14:00.002+03:002009-05-28T20:18:30.410+03:00Siyah, Beyaz bir de sen çok güzelsin<br />Bilet kuyruğuna girip saatlerce bakışalım<br />Güneş vursun gözlerinin karasına, kartal sahaya çıksın<br />birer birer çağrılsın tribünlere topçular<br />gülelim ağlayalım ama illa da fenere sövelim<br />düdük çalsın hakem, nefesimiz kesilsin<br />gözlerin çok güzel, üçlü çekelim<br />bizim için mücadele ederler desibeller kırılır<br />Çarpışırlar, vururlar, kartlar , penaltılar<br />Kalede forvet defansta santrafor, gol Koray<br />Hakkı'mız yaşam, Şeref'imiz ölüm ve Süleyman <br />Nouma bizi disco'ya götürsün,<br />Kör Tuğrul'un boşalttığı yerden İbrahim Üzülmez koşsun<br />Siyah Beyaz Şampiyon Beşiktaş<br />Şampiyon Beşiktaş seni seviyorum şimdi sen söyle...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-2604852787906131130?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-23013437552865291752009-05-13T11:56:00.000+03:002009-05-13T11:57:00.738+03:00Yağmur damlaları hücum ediyor evin sıcaklığına,<br />küresel ısınma kışından kalma bir garip ilkbahar gününde.<br />Bense ayna içinde ayna içinde ayna misali dalıp gitmişim<br />kendi yalnızlık çölümün uçsuz bucak sessizliğine.<br />Dolap kapağinda asılı duran çocukluk masumiyeti,<br />Kokusu algılarımla çılgınca sevişen rutubet<br />Ve zaman ordularına direnen çılgın anılar...<br />Tuzla buz oluyorum aniden vuran farkındalık kriziyle.<br />Tuzun tadı damağımda,<br />buzsa erimiş gitmiş kirli ayakların altında,<br />Ve karışmış pis lağım sularına.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-2301343755286529175?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-77232252754683845022009-04-19T02:34:00.000+03:002009-04-19T02:35:05.338+03:00İlk basamaktan da düşebilirim aslında<br /><br />Karşımda bir işçi bir memur bir evlenilecek kız<br />Her an kimlik sorgusuna takılabilirim<br />Geçelim bunları çabucak <br />Su böreğine katılmayan suyu dökelim<br />Pudra şekerlerini dökelim kızların üstüne.<br /><br />Astrolojiyi de geçelim çabucak<br />Hiç bir şey bilmediğini <br />Bilmediğini söylemez kimse, Sokrates değilse<br />Kokusunu alıyorum yörüngesinden çıkmış bir yıldızın<br />Filmleri de geçelim çabucak, <br />Dünyayı kurtaramayacak, Armageddon<br />Çıkarken uzaya bir astronot gemiye bağlıdır aslında<br /><br />Bana geçemediklerinden bahset<br />Sııflandırılmamış tarihi kat bir yerlerine<br />Neden geçmeyelim önüne değil mi<br />Değil mi neden geçmesin zaman<br />Ayak izleri el izleri alizeler neden silinmesin<br />Köroğlu Hüsn-ü Bala’yı neden sevmesin.<br /><br />Korkma<br />Dostoyevski’yi geçelim demeyeceğim<br />Geçemeyiz zaten rus edebiyatının altından üstünden<br />Son nokta kayııtlara geçmeden geçelim<br />Bizden biridir kariyer merdiveninden vazgeçmişler.<br />Bilelim Rosnolnikov’da bizden biridir.<br /><br />İlk basamaktan da düşebilirim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-7723225275468384502?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-71314971701718684992009-04-02T14:50:00.001+03:002009-04-02T14:50:56.326+03:00Saat henüz çok geç,<br />Tüm sinemalar erken boşalıyorlar<br />Gündüzler henüz çıkarmamışken geceliğini<br />Uzak yolculukların insanları inmişler gözlerimden<br />Adını yazmışlar indikleri gözlerimin buğusuna<br />En yakın uçurum tabelasını görürler, yazgısı silik<br />Ama ayıkken kimse göremez<br />Topuklar altında sızlayan taşın hissini<br /><br />Akrep yelkovanı sokmuştur o nankörlükle<br />Kara kış gelmiş, saçlarımı kapatmış kar<br />Asıyor çamlar bile yapraklarını o histe<br />Hüznüm beş karış, aklım takılmakta<br /><br />Marsı çıplak sözle anlayabilecek bir insan<br />Yapmaz zaten bu şehirdeki deliler<br />Hasrettir, sevda değildir ki geri dönen uçurumdan<br />Hani manşette vardın ya aklımdan çıkan gazetede<br /><br />Kalbin bir odasında ölü ele geçirilen sevgili<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-7131497170171868499?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-68775038337184307002009-03-02T15:56:00.001+02:002009-03-02T15:57:56.076+02:00Akşam yer hep günün bu saatini<br />Çiçekler dikilir elbiselere hep bu saatte<br />Dağlarda hala kaldıysa kırlar.<br /><br />I.<br /><br />Karanlıktan korkardım da küçükken<br />Elm Sokağı’ndaki canavarı öldürmeyi düşlerdim<br />Sızlanıyorum, mezar taşım silinecek diye çünkü<br />Çünkü adım verilmiyor hiç bir sokağa, <br />Sapanına taş arıyor da o küçük çocuk<br />Tanklar namlularından kan sızdırmıyor<br /><br />II. <br /><br />Burada bir yetim annesini arıyor hala<br />Ve sen yoksun, yetim öksüz kalıyor<br />Bahar rüzgarını arıyor da<br />Rüzgar güneyden bir türlü esmiyor<br />Üşüyor da polenler, <br />Dikenlerden hala güller açıyor.<br />Acıyor da kanayan yaralar<br />Hemşireler yaraları kapatamıyor.<br /><br />III.<br />Ateş basıyor da okyanusları<br />Bağrımdaki ateşi sular söndürmüyor.<br />Tüm dertlerim sığımıyorlar bavulada<br />Boğuluyorum dizlerimdeki sığ suda.<br /><br />IV.<br /><br />Bir feryadın ıslığa dönüşmüş halidir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-6877503833718430700?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-22006345322265684082009-02-20T02:31:00.001+02:002009-02-20T02:31:56.405+02:00Yaşasın diye sevinen bir palyaço vardı ferforjeden sahnede<br />Ortalık organ karnavalında hızır acil cıvıklığında bir çamurdu<br />Tafrası çalışmayan, kin kanseri, ayakları ters adamlardı seyirci<br />Rüya kiralayan gecesizler, yetkili bir ilgisiz tadında tavır koyuyordu<br /><br />Kandan yapılan adamlara mermiden gözler dikerken gördüm<br />Boynu tutulmuş şiirlerin kirecini çözmeyecekti aşklar<br />14 günlük Şubat’ın gözyaşı bombası ile ağlaması gibiydi<br />Bir maganda misali kelimelerden rastgele sıktığım kurşun<br /><br />Tek taş benim için sadece tepeme dikilecekten ibarettir<br />Alacağım hediye paketlerinden çıkacak Fatiha’lar desteğim<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-2200634532226568408?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-63388953226905321352009-02-02T17:10:00.000+02:002009-02-02T17:11:37.150+02:00Nas’lar baraj kurmuş düşünce frikiğime<br />Toprağın felah kokusunu çekerek içime<br />Rüzgarlar yağmurun etkisinde öldürücü<br />Emilen kandan tek bakiye frenk üzümü.<br /><br />Kaçan namazlar ve gelmeyen kazalar<br />Hep soğuktur zaten<br />Yenecek intiharlar.<br />Al işte şiir yazdım ikibindokuz model<br /><br />Bir süreliğine etrafındaki seslere odaklandım<br />Bir kadın<br />Bir çocuk<br />İki garson<br />Üç genç neşesi<br />Fincana dayalı kaşığın biriktirdiği huzursuzluk<br />Omzumda bir çokoprenses eli<br /><br />Arka bahçemizin sahibi ağustos böcekleri<br /><br />İbrahim Üzülmez’in tekelinde <br />Türk Kanat Musikisi<br />La notasını veremeyen bir müzisyen vardı<br />Ve İlla bu durumda sır kalacaktı<br />Gelmesin artık yaz günleri.<br /><br />Bir tamburunin kamburunda donsun kalsın.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-6338895322690532135?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-19628623700423318042009-01-17T22:06:00.002+02:002009-01-17T22:08:19.807+02:00Hâla kuruyorsam bir güvercinin gerdanında hayalleri<br />Mor panjurlu yeşil bir evde plazma televizyon<br />Oryantalizm’in tüm hareketlerini içeren paketler<br />Sırt döndüğümüz Arap’lar ve Ortadoğu ağırlıklı haberler<br />Altı uçlu bir çok yıldız kayar gibi yağarken bombalar<br />Bizim ölü sandığımız kurak çöle düşen kadavralar kadar<br />Kader acı vermemişti hiç bir çocuğun vücudunu görmekle.<br /><br />Bir file misket satın alıyorsak oynasın diye çocuğumuza<br />Laf atıyorsak misket gözlü diye yoldan geçen yosmaya<br />Misket ne anlama gelir Filistince, bilmiyoruz demektir. <br /><br />Ehemmiyetimizin kadarı dua olsa ve diyorsak<br />Müjdelediğin azabı onlara göster, bizi de ibretlendir <br />Affeder misin Rabbim, hüküm sürmesine izin vermemizi<br />Affeder misin çığlığımızın sesi kısık diye bizleri.<br /><br />Ah Rabbim sen olmasan kimin aklına gelir insan,<br />Beni de bağlasalar Filistin'de bir direğe, ne olur<br />Gelsem bende sana fosfor yanığı bedenimle<br />Fosfor’la gelsem sadece parlasın yaram diye<br />Lübabe olayım n’olursun, ne olursun izin ver.<br /><br />Amin dese ya ablalar, abiler...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-1962862370042331804?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-37352470699575489072009-01-07T00:25:00.004+02:002009-01-07T19:17:47.877+02:00Arabalar, Otobüsler, şehirler içi yolculuklar <br />Pencere, asile, muavin, bagajda uyuyan şoför<br />Karşı koltuktaki teyze, annesinin koynunda bebek<br />Şehir içi çift şeritli yolda karşı yöndeki kamyon<br />Güzel bir kızın saçları iki yana savrularak <br />En ön koltukta oturan yolcudan otobüs baskısı<br />Yol kenarında karga tarlasındaki buğday ambarı <br />Sarısı hüzne boğuyor çimenlere yayılmayı unutan adamı<br />Kandil olmadan yanıyor camilerin kandilleri<br />Oysa azami hız daha o zamandan bellidir<br /><br /><br />Antoloji hazırlarken tüm bunlar bir işe yaramaz<br />Bir aşk biter, her kadın şair doğurur<br />Ben ise piç bir şiirin babası olurum.<br /><br />Hâla çocuktur bir adam 25'inde şiir yazıyorsa<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-3735247069957548907?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-246980538415840872009-01-01T13:27:00.004+02:002009-01-01T13:31:44.539+02:00Yorgunluk veriyor kelimeler...<br /><br />Ağız tünelinden çıkan birbiri ardına dizilmişler tren vagonları gibi<br />İradesiz, alışkanlık mahsülü bir hayata uzayıp gidiyorlar..<br />Sessizlik tahtında unutulmuş bir gümüşe konuyoruz her an<br />Hava sıkışıp kalıyor ciğerlerime giden yolun bir tarafında<br />Hız bariyerlerine söve saya sürüyorum bilincimi tarafsızlığa<br />Açıklamalar sarmalında ve beynimin kara kutusunda<br />Ufuklarımda hayallerimin güneşi ağır ağır batıyor<br /><br />Biliyorum bitecek bir gün bu koşuşturmacam<br />Pekmez koyusu bir karanlığa girecek güneşim<br />Ne zaman, ne mekan, ne baş ağrısı , ne sıkıntı<br />Kalmayacak ki geriye toprak kokusunda başkası...<br /><br />Dertsiz başı terk-i terk bu olsa gerek...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-24698053841584087?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-15351647817398597862008-12-23T18:36:00.002+02:002008-12-23T23:55:31.216+02:00Arka üstü düştüm, kafa üstü gerçek<br />Öyle bir sürü saat geçmiş ki<br />Akşam olmuş ne biçim<br />Yine aynı yerdeyim, metin<br />Kafam kolçağa emanet<br />Gerisin geri çay kaçışı tıkırtıları <br />Üçyüzün onbeşiyim, kimse bilmiyor<br />Yabancısıyım buraların,<br />Bir buraya müptalayım kimse bilmiyor<br />Ha bir de Leyla diye inleyip, Kays'a söven <br />Sarkınca balkondan tutmuyormuş melekler<br />Ne biçim hayat.<br />Boş gözlerle bakıyorum ellerime ve ondan kayanlara<br /><br />Sitem cümleleri kovana doluşan arılar misali<br />Örüp besliyor kırgınlığımı<br />Bir de anlasaydım ne olduğunu<br />Orada olamayışlar, zoraki burada sabra mecbur kalışlar<br />Azımsanmayacak kadar çokturlar <br />Vurdumduymaz tenhadaki azami ve acemi çırpınışlar<br />Böylece dingin tıkırtıları benimseyişler<br /><br />Her bir gün göndere yeni şeyler çekiyoruz<br />Dün mesela dünyanın içine tükürdüm<br />Bugün bana kalsa o bile fazla<br />Çocukla çocuk, <br />Gölge ile gölge <br />Yer ile yeksan olma vaktidir.<br /><br />İnanmazsan gel gör sevinirim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-1535164781739859786?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-541314379571426112008-12-02T01:28:00.000+02:002008-12-02T01:29:07.577+02:00Otopsi yapıyor düşüncelerimize siyaset bilimi<br />Şimdi <strong>kin</strong> bilebilir neler olacağını ve nasıl<br /><br />Eksile eksile yaşıyoruz bu hayatı<br />Zaman alıp götürüyor hislerimizi <br />Bizi bırakıyor sezgilerimiz, tarihin önüne biçimsiz.<br />Farklı yanlarımız eriyip gitti,<br />Coğrafya dersinde okutulan oluşumlardan beteriz.<br /><br />Güzel bir histi hayret etmek ve unuttuk hayret<br />Şimdi hayret edenlere hayret ediyoruz,<br />Dikkat edin yağmuru izleyen çocuklara<br />Denizi olmayan şehrin insanlarına dikkat edin<br />Başka bir ülkeye adım attığınızda kendinize dikkat edin<br />Gözlerinizi kapatın açın ve hayret makamından şarkılar dinleyin.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-54131437957142611?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-40142077316964803712008-11-14T12:55:00.006+02:002008-11-14T13:20:11.961+02:00Ve şüphelerle yürüdüm bir zaman<br />Eski zaman kalıntısı evlerle birlikte<br />Aşklara nisbet ettimse eğer<br />Artık herkes bilmeli bunu ben bilmeliyim,<br />Hayır kimse bilmemeli <br />Çünkü ben bir özlemin izcisiyim.<br /><br />Modern bir piyanistin<br />Akşam yemeğinde kullandığı sözcükleri gördüm<br />Biraz gördüm, güldüm, görmezlikten geldim.<br />Çağdışı olmayı yeğledimse bunun için <br />Kaçtım,<br />Uzaklara yürüsek önümüzde çılgın müzik şölenleri,<br />Hayat hep yorgunluk verse de<br />Kemiklerimdeki ağrı ormanının <br />Bence bir önemi yok. <br />Önemi yok içimdeki ağrıların çünkü<br />Yağmurlar olurdu arkamızda yaslandığımız<br /><br />Hatırladım eskiden aynaya bakan maymunları izlerdik<br />Hortumuyla kendini yıkayan koca bir fil vardı<br />Demir parmaklıkların arkasından süzülürken<br />Gülmesini öğrendik ama hayvanlar anlamazdı.<br />Anlamazdı çünkü bilirdi<br />Bizim uysallığımızı eşikteki kediler.<br />Yeryüzü tuhaf ve örtülü bir sis karanlığını yaşarken<br />Mafsallarıma düşer düşer de gelir yağmurun kış ağrısı<br />Yaz ağrısı, bahar ağrısı her neyse nerede kalmıştık.<br /><br />Bir mazoşistle yola çıkmanın eğlenceli olmadığını bil<br />Yaşamak bu değil, diren<br />Bil artık sana haberler verdiğimi bunun için<br />Bu haberler için ve ikimiz için <br />Denizin üzerindeki martıların çığlığından gelen<br />Sarımtırak bir buğu boğazım<br />Hiç ıslanmamış gibi<br />Sanki ilk kez görüyorum gibi inan<br />İnan yaşadığımı duyuruyorum<br />Sulara, kuşlara<br />Ellerimi gösteriyorum aç insanlara<br />Hayat her ne kadar yorgunluk veriyorsa da<br />Biraz güldüm, gördüm, yeniden toparlandım.<br /><br />Artık yorgunlukları yüzüme vuruyorsa da<br />İşte benzim uçuk sarı bir hastalığı çağırıyor.<br />Neden bana hep kaçmayı öğrettiniz,<br />İnan bana SEVECEĞİM ben bu değilim<br />Sana söz verdim takvimine uyacağım<br />Şimdi yarım kalmış kalın bi kitabın<br />Açılmamış sayfaları arasında<br />İlk defa kavuşmanın sevinci ile gel<br />Gel en baştan başlayalım<br />İşte ben BİRİNCİ SAYFADAYIM!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-4014207731696480371?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-35344915867942143312008-11-07T23:00:00.001+02:002008-11-07T23:17:24.606+02:00Acele ediyorum,<br />Acele ettiğimden gecikiyorum.<br />Sonra ecel çıkıyor karşıma,<br />Ecele mi koşuyorum,<br />Ecelden mi kaçıyorum anlamıyorum.<br />Bir kitap okuyorum yoruluyorum.<br />Acılara salıyorum kendimi,<br />Kan çekiliyor damarlarımdan,<br />Yazdıklarımla.<br />Damıtıyorum imbikten kelimeleri<br />Lirikmiş, kafiyeymiş heceymiş,<br />Siktir ediyorum hepsini ,<br />Varsın kızsın bana Fuzuli.<br /><br />Hepsi bu. Çünkü,<br />Acımız var.<br />Acımız büyük.<br />Acımız...<br />Onu çok özlüyorum<br />Sonra özlemi anıyorum.<br />Ufak hayaller kuruyorum,<br />İki farklı ülkeden.<br /><br />Ah muhsin ünlü!<br />Yeniden şiir yazsa.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-3534491586794214331?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-14436490448233268762008-11-02T22:32:00.001+02:002008-11-02T22:36:47.780+02:00Huzurda mısınız bu sessizlikte <br />Yoksa azapta mı?<br />Rahmet mi getirir havadaki bu esinti<br />Yoksa gazap mı?<br />Bize düşen sadece dolanmak <br />Evleriniz arasında.<br /><br />“Dur ve geri dön!<br />Burası zor ve taşlı yolların felahı<br />Hesap çetin ve imanlı yüreklerin ferahı<br />Vadene henüz erişmemişken,<br />Kazanmak elindeyken dön.”<br />Sesinizi duyar gibi oldum,<br />Pişmanlıkların nakış nakış işlendiği<br />Ruhunuzun sesini.<br /><br />Bugün Cuma ey dostlar, <br />Şimdi sorarım size, <br />Ölmekten korkmalı mı?<br />Tövbe kapıları ardına kadar açık mı sahiden?<br />Dualar kabul olur mu?<br />Yoksa sadece o efsunlu vakte sığanlar mı?<br /><br />Bugün Cuma ey ehl-i mevt.<br />Sığının O’nun kollarına,<br />O’nun selamına muhtaç değilsiniz,<br />Sizler, Huzurundasınız O’nun.<br /><br />Ben size bir de hediye getirdim,<br />Kaldırıp Kelamullahı havaya,<br />Ruhunuza dedim, hepinizin ruhuna.<br />Selamun aleyküm ey ehl-i mevt.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-1443649044823326876?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-83496923365495963772008-08-19T10:53:00.003+03:002008-08-19T10:57:08.187+03:00Çoktan seçmeli yalanlarla dolu bir hikayede,<br />Henüz dalında, ham bir hayalin peşinde.<br />Huşu içindeki sırlarımız,<br />Arabeske olmuş şarkılarımızla kesişir,<br />Kadrolu sokak köpekleri ile aynı asfaltı adımlarken.<br /><br />Hala öğrenemesek de yarışmada kulvarları karıştırmamyı,<br />Bir planjon kurtarabilirdi belki,<br />Kalbimin çatalına takılan muzaffer hançeri.<br />Gazeteler atmışlar çoktan sür manşeti,<br />" Bu reel bir platonik suikast".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-8349692336549596377?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-30113220198551632922008-07-29T13:24:00.002+03:002008-07-29T13:28:58.569+03:00Puslu haritamızda saklı kalmış bir feryadın,<br />Unutulmuş sesidir bu şiir sayfaya damlayan.<br />Miş'li geçmiş zamanın silikleşmiş hoyratlığında,<br />Mustarip bir çocuğun çığlığıdır.<br />Çığlığı bastırılmış bir tarih kadar,<br />Yaralıdır, aslına bakarsanız sesim.<br />Acımın şiddetidir,<br />Gözlerimdeki şehla güzelliği veren.<br />Uykularımı basan eşkiyalar iner rüyalarımdan,<br />Bir de alnımın ortasındaki derenin gümbürtüsü.<br />Öteden beri habis bir ruh gibi,<br />Sökülüp atılması gereken bir cehennemde durmuşum.<br />Kimseler duymazken haykırmış üzerime şiddet,<br />Ölüm fetvaları asılmış süngülerin ucuna.<br />Yırtık çarıklarla çiğnenmiş zavallı kalbimin<br />Hıçkırıklarını duymuyorsun.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-3011322019855163292?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-45519342199843122772008-07-22T10:12:00.002+03:002008-07-22T10:27:35.552+03:00PETER : 12'lik paketiniz olduğunu gördüm. Dört yumurta daha vermemek için bir nedeniniz yok. (FUNNY GAMES 1997)<br /><br />Okmeydanı'nda Şişli, Beyoğlu, Kağıthane üçgeninin birleştiği noktada çoçukluk hiç kolay değil, misket oynamak ise çok zordu.Mahallede ki Muşlu, Tuncelili, Bulgar göçmeni çocuklarla kavgalara girebilmek için zaten sahip olmadığımız kol kuvveti değil, yerine göre hızlı kaçabilme, yerine göre diklenme, yerine göre taviz verme ( ki bu genelde misket ya da oyun kartı olurdu), kritik abi kardeş ilişkileri ( buradan Ayı Mesut'a selam ederim), bakkala sığınma hakkı gibi yetilere sahip olmak gerekirdi.Misket oynarken kendimizi soyutladığımız, kemik, gaflik, mors terimleriyle oluşan akvaryumdan bizi çıkaran annemizin " akşam ezanı okundu yeter artık eve gel" bağrışı olurdu.<br /><br />İlköğretimin, lisenin, askerliği ertelemenin ertesinde yeni arayışlara girdik. Bazımız Okmeydanlı'ydı, bazımız Suadiyeli, kimimiz ise Maçka'lı. İyi bir kariyer, iyi bir kız (ki belki zamanın modasına yani tek taştan daha fazla taşlı yüzüklere adaydır), yerine göre numaralıdan alınacak bir kombine, marinada yeri olmayan geçici barınaklı bir tekne, Kapadokya'dan Miami'ye uzayacak şirket toplantıları, You're the best of the best hayalleri 24 yaşın baharından 20'li yaşlarıma girerkenki hayallerimden böyle bir fotoğrafın çıktığını görüyorum.<br /><br />Çılgın heveslerimizle, sürekli peşinden koştuğumuz hayallerimizin içinde, biraz yukarlardan baktığımızda görünen karıncaların içinde insan olan taşıtlar olduğunu nasıl anlayabiliriz ki.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-4551934219984312277?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-84575955235006821012008-07-08T17:54:00.002+03:002008-07-08T17:58:26.179+03:00Sen hiç kayboldun mu?<br />Yabancı bir kentte,<br />Bilinmeyen bir mahallede,<br />Issız bir sokakta<br />Bir Alışveriş merkezinde <br />Değil!<br />Hafıza kaybı <br />Ya da <br />Bitkisel hayatta <br />Değil!<br />Resmen ölmeden,<br />Kaybını nereye ve kime,<br />Soracağını bilmeyen,<br />Yakınlara sahip oldun mu hiç?<br />Kaybolup da ister miydin<br />Kaybını yazmayı?<br />Ne mutlu ki sana;<br />Sen hiç kaybolmadın!<br />Ben,<br />Lumbuzdan seyrederken maviyi<br />İstediğim,<br />Ama hep istediğim,<br />Gözlerinin yeşilinde kayboldum!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-8457595523500682101?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-57752477489223961222008-07-06T18:27:00.002+03:002008-07-06T18:32:35.731+03:00Güzel günler geçireceğiz beraber,<br />El ele, kol kola.<br />Sonra kavga da edeceğiz<br />Kıyasıya.<br />Zaman gelecek ayrılmayı dileyeceksin<br />Ama başaramayacaksın.<br />Yokluğum içini yakacak,<br />Koşup sarılacaksın.<br />Zaman gelecek hasret içeri girerken,<br />Derin bir iç çekeceksin.<br />Hasret yerini alışmaya bırakırken,<br />Sende unutmaya başlayacaksın.<br /><br />Senaryosu yazılmış bu oyunu <br />Benimle oynamaya var mısın?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-5775247748922396122?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-47143259895267250942008-06-17T14:44:00.002+03:002008-06-17T14:52:32.278+03:00Başını büküp birini beklemek ne garip şey, <br />Hayatından bir gün daha giderken,<br />Çalınan zamana bakmak ne garip,<br />Bir martının çığlığında aramak özgürlüğü,<br />Aşık olmayacağına dair sözleşme yaptıktan sonra<br />Aşkı istemek doyasıya, <br />Ne garip.<br /><br />Bir gün kurtulma ümidi ile beklemek ne garip şey,<br />Güneşin batışını izlerken romantizme değil<br />Gelecek, güneşli güzel günlere inanmak ne garip. <br />Sevinmek bittiğine bir günün,<br />Lanetler okumak yeni güne<br />Ne garip.<br /><br />Yaşamak ne garip şey,<br />Her geçen gemiye hasretle bakmak<br />Bir dilemmanın ortasında olmak ne garip,<br />Kelebeğin kanadı gibi anlamsız<br />Bir kedinin yumakla oynaması <br />Kadar anlamlı olması hayatın<br />Ne garip.<br /><br />Ölmek ne garip şey,<br />Bir inanç ile beklemek sabır ile,<br />Gözlerini tavana dikip hayal görememek<br />Kızım olamayacak belki deyip üzülmek<br />Doğacak oğlumla maça gitmeyi beklemek,<br />Ne garip.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-4714325989526725094?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-9012985319682733902008-06-10T11:17:00.006+03:002008-06-10T11:30:54.027+03:00Bir kadın düşünüyorum,<br />Düşünen bir kadın,<br />Düşündüğüm için ben varım,<br />Düşündüğünü bildiğimden,<br />O kadında var.<br />Bundan sonrası;<br />Hüzünlü bir hikayenin<br />Son kısmı,<br />Düşündüğüm kadının da <br />Beni düşündüğünü düşünüyorum.<br />O gerçek,<br />Ben ise düş oluyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-901298531968273390?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-43579795446728858392008-05-27T13:15:00.003+03:002008-05-27T13:18:11.528+03:00Düşündüm düşümde,<br />Küçüldüm iyice,<br />Sızıyorum ve sığıyorum<br />Gözlerinin içine.<br />Süzüldüm göz çukurundan <br />İçeri,<br />Renklerden mai <br />Kokulardan erguvan demi<br /><br />Biraz ateş istiyor kalbim<br />Derinliklerinden kalbinin<br />Sızıyor aşkım,<br />Çatlamış bir şarap kadehinden<br /><br />Ağlarsan şayet gözlerinden düşer<br />Bir düş olur ve giderim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-4357979544672885839?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-70874644450456574602008-04-10T11:12:00.003+03:002008-04-10T11:17:00.046+03:00Kaybettim tüm varlığımı<br />Yastığımı, yorganımı, <br />Hatta ...<br />Bir kumar oyununda <br />Seni kazanmak için.<br /><br />Gündüzden soğuk yatak,<br />Uyumalıyım,<br />Uykumsan, kaçma sakın.<br /><br />Habersizce uyurken yanımda<br />Seninle sevişiyordum ben<br />Rüyalarımda, sensiz.<br />Atıyordu kalbim <br />Sanıyorum<br />Atıyordu kalbimiz.<br /><br />İsmini kazıdığım kavak<br />Hammadde olmuştu bir kumar masasına<br />Oturdum oynadım çaresiz, <br />Bir kart istedim kupa kız<br />Bir kart istedim kupa as<br />Bir kart istedim kupa aşk<br />Son kart maça papaz...<br /><br />Uyandım,<br />Atmıyordu kalbim<br />Beni bırakıp giden sen isen<br />Zamanın adı da sen'li geniş zaman<br /><br />Döndüğümde arkama <br />Tek bir kalp atışı <br />Tek bir kalp arızası<br />Tek bir kalp adımının<br />İzi kalmıştı <br />Takip edilse ulaşılamayacak <br />Sonuna.<br /><br />Seninle tatlı bir rüya hayat<br />Sensiz bir kabus<br />Bitiyor mu ne bu sensiz şiir<br />Yoksa ben mi bitiyorum sessiz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-7087464445045657460?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-72563580242983130022008-04-04T12:23:00.001+03:002008-04-04T12:24:21.670+03:00Neden ağlatır beni Zilzal suresi.<br />Yaşamak için ölmenin tam zamanı şimdi.<br />Atılacak top güllesinin sayısı belli, hepsi hepsi, yedi<br />Bekleme sakın, kalmaz cesedimin izleri<br />Hiç bu kadar huzur vermemişti değil mi sala sesleri?<br />Cenazede ki kalabalığın içinde bir Hintli.<br />Yürüyenler var rap rap, uygun adım ileri,<br />Buymuş vaat edilen cennet, bulsun da görelim entomoloji.<br />Kalkmaz ise enkaz olacak limanda bağlı duran gemi.<br />Kim taşıyacak sahip olduğum şu tahta beşiği.<br />Kurtarır mı bilmem ki ahretimi, <br />Kimin attığını bildiğim beynimde ki hain mermi.<br />Benden olmasın sakın müşteki,<br />Hep hayallerimdeki sevgili.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-7256358024298313002?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-58110406874433826462008-04-02T14:01:00.001+03:002008-04-02T16:07:32.694+03:00- Bu sokak kapısından, az ileride sırtında bir çuval taşıyan kambur adama bakan yaşlı kadın fotoğrafını da babanız mı çekti? dedi, beğendiğini belli eder bir ses tonu ile Ayşegül Rayhan isimli eleştirmen.<br /><br />- Evet. diye cevapladı cevval bir sesle Cevat. Babası Ali Rıza Bey'in pek çok özelliğini taşıdığından gurur duyan bir eda ile. "Bu resimdeki yaşlı kadın benim halam Zeliha" dedi<br />ve ekledi "isterseniz anlatayım hikayesini".<br /><br />-Memnuniyetle dinlerim. dedi Ayşegül Rayhan.<br /><br />"Zeliha Teyzemin o kadar renksiz ve mat bir hayatı vardı ki şu anda amacım kadıncağazın dramını anlatmakken,size onun yerine kocası Recep Bey'den söz ederek başlamak istiyorum. Recep Bey yıllar önce Kosova'dan Türkiye'ye göç etmiş bir ailenin dört çocuğundan ikincisiydi. Ancak evin tek kızı olan ablası çok küçük yaşta hastalanıp vefat edince, en büyük çocuk psikolojisinin tüm ağırlığı Recep Bey'in üzerine kallmıştı.Hırçın yapısı yüzünden mahalledeki herkes kendisine Deli Recep lakabı ile anmaya başlamışlardı. Deniz Harp Okulu'ndan atılmasının sebebi de bu hırçınlığından mütevellid idi. Ama onu sadece etrafa dehşet saçan biri olarak görmek pek doğru değildir.Recep Bey'in hayatında kayda değer deliliği dışında iki unsur daha vardır ki bunlardan birisi annesi Hüsniye Hanım, diğeri de Allah vergisi müzik yeteneği.<br /><br />“İstanbul’da öyle bir soğuk vardı ki boğaz bile donmuştu. İşte bu kış günlerinden birinde sıcak sobanın başına kurulmuş, Hüsniye Hanım kuziciğim, yavrim, zanim nidaları eşliğine başını okşarken ut çalan Recep Bey’in gerçekliğinden dahi emin olamadığı bu an hayatının belki de tek mutlu anı idi. Küçük kardeşi ve babası vefat ettiğinde, cenazelere gitmek yerine evde udu ile beste yaparken, aynalara küstüğü için onlardan kaçarken, sayısız intihar girişiminde bileklerinden kanlar akarken ve hiçbir zaman uyku tutmayan yatağında bir sağa bir sola kıvranırken o Hüsniye Hanım’ın o sıcak soba ile bütünleşen sevgisine sarılmıştı.<br /><br />Recep Bey, Harp Okulundan kovulmasının bir yıl ertesinde, zengin bir ailenin kolejli kızına tam da ona yakışacak bir şekilde deli gibi aşık oldu. Recep Bey kısa bir süre içinde hayatının aşkı ile evlenmeye karar verdi.Annesi, babası ve kız kardeşi ile birlikte kızın evine istemeye gittiler. Kızın babasının gözü damat adayını hiç tutmamıştı ve bunu da isteme faslı boyunca belli etmekten hiç kaçınmadı. Hatta Hüsniye Hanım rahatsızlığından <br />dolayı görücü kahvesini nezaketle reddedince, “Hanım, hanım hatır için çiğ tavuk bile yenir, görücü ziyaretinde kahve içmek adettendir.”dedi. Bunun üzerine Recep Bey adamı kucakladığı gibi camı çerçeveyi indirerek aşağı fırlattı, Allahtan iki katlı evlerinin giriş katındaydı misafir salonu ve adama bir şey olmamıştı. Ama Recep Bey o günden sonra sevgilisinin yüzünü bir daha göremedi. Bu aşktan geriye kalan tek şey dinleyenlerin sözüne bakılırsa Selahattin Pınar, Zekai Tunca ve Yıldırım Gürses’inkiler kadar etkileyici aşk şarkılarıydı.<br /><br />Yaşadığı bu trajik aşk öyküsünün ardından Recep Bey kendini iyice musikiye vermişti.Kimse ile konuşmuyor, yemek yemiyor, odasına kapanmış beste yapıyordu. Oğlunun bu hali Hüsniye Hanım’ın hiç hoşuna gitmiyor, onu düzeltecek yollar arıyordu ve en sonunda aile meclisini toplayıp onu münasip bir gelin adayıyla evlendirmeye karar verdiler. Babeski’nin zengin ailelerinden birinin büyük kızı Zeliha Hanım’ın Recep Bey için ideal bir eş olduğuna karar verdiler. Zeliha Hanım Kız Dikiş Okulu’nda Pratik Dikiş öğretmenliği yapmaktaydı. Çok güzel bir kız değildi ama çok iyi bir aile terbiyesi almış Recep Bey’in aksine çok ama çok yumuşak huylu biriydi. Ailesinin kendisine ne kadar üzüldüğünü bilen Recep Bey onların bu isteğine karşı çıkmadı. Zaten uzun süredir onlara yük olduğunu düşünüyor ve yanlarından ayrılmak istiyordu. Evlenmek ona bütün hayatını geçirdiği evi terk etmek için gerekli gücü verecekti bu yüzden kiminle evleneceğine pek de ehemmiyet vermiyordu. <br /><br />Ancak Hüsniye Hanım’ın tahminleri pek doğru çıkmıyordu, Recep Bey evlendikten sonra huzur bulmak şöyle dursun daha da bedbaht bir insan haline gelmişti. Çok kısa bir süre sonra karısı ile kavga etmeye başladı, onunla hiçbir şey paylaşmaya niyeti olmadığı gibi onu hiçbir zaman sevmeyeceğini de belli etmişti. Evdeki odalardan birini musiki çalışmaları için kendine ayırdı. Zeliha Hanım evin bu bölgesinin kendisine yasak olduğunu hemen anladı ve bunu değiştirmek için pek de çaba göstermedi. Bu kalbinde onarılmaz yaralar açsa da Recep Bey’in bu odada yaptığı ve Zeliha Hanım’ın ancak kulak misafiri olduğu besteler hayatının tek eğlencesi idi. Zeliha Hanım’ın kocasını sevebilmek için gösterdiği gayretin tek müsebbibi bu şarkılardı. Ama bu kadarı Recep Bey’in sevgisizlik duvarını aşacak kudreti sağlamaya yetmiyor, Zeliha Hanım’ın mutlu bir evlilik üzerine kurduğu tüm hayaller gerçekleşmekten uzaklaşıyordu. <br /><br />Çocuk sahibi de olamıyorlardı, gebeliğin bir zamanında cenin, Zeliha Hanım’ın karnında zehirleniyor ve ölüyordu. Bu yüzde Zeliha Hanım kendisini küçük erkek kardeşinin çocuklarına yani bizlere adadı, zaman zaman bizi evine götürüp olabildiğince ilgileniyor, hatta arada Recep Bey tarafından ut musikisi bile dinletiyordu. Recep Bey’de bu durumdan pek şikayetçi değildi. Karı koca birbirlerinden zerre haz etmediklerini birbirlerine açık açık belli ediyorlar ancak bir denge tutturduklarından dolayı evliliklerini bu şekilde sürdürüyorlardı. Hatta Zeliha Hanım’ın ısrarlarını kırmayan recep Bey bestelerini ünlü bir bestekara göndermişti.Üstat bu besteleri büyük bir övgü ile karşıladı ise de başka hiçbir gelişme olmadı. Bir gün Recep Bey üstadın yeni bestesi diye kendi bestelerinden birinin çalındığını duydu. Hırsından çılgına döndü adama tehdit mektupları yazıp, birkaç ay sinsi ve acımasız cinayet planları kurdu. Durulduktan sonra bir daha hiçbir bestesini kimseye göndermemeye karar verdi. <br /><br />Hüsniye Hanım’ın ölümü felaketin ilk halkasını oluşturdu. Recep Bey korkunç bir kriz geçirip hastaneye kaldırıldı, haftalarca ateşler içinde yandıktan sonra kendine gelir gelmez bileklerini kesti. Akıl hastanesine yatırıldı sonrasında kendini yeniden musikiye verdi.Dünyanın en hüzünlü şarkılarını bestelerken odası yine Zeliha Hanım’a kapalıydı. Bir süre sonra aralarında daha öncekilerden daha şiddetli kavgalar başladı. Bu kısır döngü yıllar yılı böyle sürüp gitti. Recep Bey intihar girişiminde bulunacak önce acil servise sonra akıl hastanesine kaldırılacak, döndükten sonra bir sürü beste yapacak ve karısı ile didişmeye devam edecekti.<br /><br />Zeliha Hanım birlikte geçirdikleri onca yıl içinde kocasının kendisine insan olduğunu yalnızca bir kez hissettirebildiğini düşünüyordu.Yine ipe sapa gelmez bir neden ile bağrışırlarken, Zeliha Hanım bu kadar sevilmeyecek ne yaptım ben diye haykırmış, Recep Bey de hiçbir şey demeden odasına gitmiş ut çalmaya başlamış yalnız bu kez odasının kapısını açık bırakmıştı. Zeliha Hanım’da odanın duvarının dibine çökmüş sessiz sessiz ağlayarak onu dinlemişti.<br /><br />Recep Bey karaciğer yetmezliğinden öldüğünde Zeliha Hanım 59 yaşındaydı, cenazeden döndükten sonra kocasından apayrı 35 sene bir yaşam sürdürdüğü,kendisinden hiçbir iz bulunmayan hayaller, imgeler ve notalarla dolu mabedine girip bir süre sessizce oturdu. Sonra kocasının bestelerinin bulunduğu nota kağıtlarını bir araya toplayıp bir çuvala tıktı ve eskiciye sattı. <br /><br />İşte bu resimde satış anının babam tarafından fotoğraflanmış halidir Ayşegül Hanım.”<br /><br />- Çok teşekkür ederim, Cevat Bey, çok güzel bir hikaye, ben bu resmi mümkünse evime asmak istiyorum, nedir acaba fiyatı. <br /><br />- Fiyat kolay Ayşegül Hanım, yalnız size bir şey dinletmek istiyorum, şu anda tam saati.<br /><br /><br />Şaşkınlık içindeki Ayşegül Rayhan merak içinde Cevat Bey’in ne yapacağını merak ediyordu. Cevat yine kendisinden beklenen bir cevvallıkla radyoyu açtı. Program anonsu henüz başlıyordu.<br /><br />- Sayın dinliyiceler şimdi büyük bestekar Recep Suizan’ın Nihavend makamındaki Üzüntü Para Etmiyor adlı eserini dinleyeceksiniz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-5811040687443382646?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-61630213303801205912008-03-29T00:30:00.002+02:002008-03-29T00:35:19.381+02:00Başımın üzerinde bir gölge ile yaşıyorum.<br />Yatağımda bir bulut ile uyuyorum.<br />Bulamayacağım yerlere sakladım umutlarımı ve rüyalarımı<br />Geçmişin kapanındayım, geleceğim yok!<br /><br />Kağıttan gemilerimin tayfasıyım.<br /><br />İzlediğim yıldızlar saklıyorlar ışıklarını.<br />Dinlediğim şarkıların melodileri yok.<br />Aradığım bir ilham, bir tavsiye niteliğinde<br />İnliyor eşraftan birileri söz ver diye.<br /><br />Kumdan kalelerimi dalgalar yıkmış.<br /><br />Birine bakıyorum,alsın beni çekimine.<br />Bir yön arıyorum kurtulmak için geceden.<br />Bir boşlık bıraktım aklımın en ücra köşesinde.<br />Bir yerde bana ait bir şeyler olmalı.<br /><br />İçimden gemiler geçiyor, her limanda duruyor, inmiyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-6163021330380120591?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-88456407945044879442008-03-19T13:03:00.001+02:002008-03-19T13:03:45.422+02:00<strong>DAR PENCERE</strong><br /><br />Kar suları akıyor, içimdeki barajlar dolmuyor.<br />Belki de bundandır senelerdir ağlayamamam <br />Bir kız görüyorum o da beni çok tatlı görüyor<br />Neymiş efendim anahtar deliğinden bakıyormuşum.<br /><br /><br /><strong>KABUS</strong><br /><br />Kaybedecek bir şeyim yok tehlikeliyim bu yüzden.<br />Ağlayamam, çaresiz kaldığımda gülerim mesela, <br />Asıl tehlikenin farkında mısın peki?<br />Bir bilsen güzelim kazanacak bir şeyim de yok.<br /><br /><strong>SEKÜLER AŞK</strong><br /><br />Gönül işleri ile devlet işlerini <br />Birbirine karıştırdım.<br />Tüm savcılar göreve,<br />Kapatma davası açılsın kalbime.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-8845640794504487944?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-52181594669848080412008-03-15T16:30:00.001+02:002008-03-15T16:30:29.435+02:00Breathe..<br /><br />Like never take it again..<br />Just think and do nothing else..<br /><br />And then kill everything..<br />And yourself..<br /><br />Be honest now..<br />As you have never been..<br />You still alive.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-5218159466984808041?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-80923931476338390682008-03-14T14:40:00.001+02:002008-03-14T14:40:42.946+02:00Eski savaşlardan kalma yaralar,<br />Eski beddualardan kalma lanetler<br />Esmer fon üzerinde parlak renklerde<br />Vücudumu tuval yapmış.<br />Bir sözüm var,<br />Ama gücüm yetmiyor,<br />Takatim yok, kalmadı, <br />Sözün özü, bir özür müydü yoksa?<br />Acizim var olanların dünyasında,<br />Yokluğun içinde hiç olmadım.<br />Baş köşede yaratıldım, <br />Sürüklendiğim boş köşeleri kendim yarattım.<br />Yaramadım, yaranamadım, kimseye, önce kendime,<br />Ama oldum, olmadığım kadar, <br />Yaşadım olamadığım kadar,<br />Öldüm, yaşamadığım kadar.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-8092393147633839068?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-20512257208117474622008-03-10T22:31:00.001+02:002008-03-10T22:32:45.002+02:00Yine oturmuş konuşuyoruz, zaten genelde yaptığımız bir işte yok gibi. Anlatıyoruz, birbirimize ne yapmalı, ne etmeli diye. Ben yine savunmaya çekiliyorum. Her ne kadar bu durumu daha çok muhalif olarak niteleyenler olsa da, bu da bazen bir saldırı yöntemi olarak kullanılabiliyor. Kendimden ser veriyorum,bazen de sır. Yani özetle savunmayı iyi yapamıyorum. Zaten saldırgan bir tavrımızda oluşmadığından sürekli ara formlar oluşturmaya gayret ediyoruz.<br /><br />Gölgem oradan atlıyor, ama sanırım ışık tersten vuruyor. Ben ne yapsam tersini yapıyor ve o da benim gibi hiç uslanmıyor. Belki aynı frekansı yakalar ve Voltran gibi bir şey olan rezonansı yakalarım diye konum değiştiriyorum ama nafile, bu ışık hep tersten vuruyor.<br /><br />Yalnızlığım muhabbetin dışında, yine oturmuş bir kenarda bekliyor. Bazen neyi ve niye beklediğini bilmeden öylece süzülüyor. Zaman onun için bir kavram değil zaten, hayatın kendisi, bazen ben de yalnızlığıma benziyorum, hatta içinde kayboluyorum. Gölgemde benden uzaklaştığında yolun ortasında duran yalnız ben oluyorum. Artık gideceğim yolu seçmem gerek, gidiyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-2051225720811747462?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-44339348847932356992008-03-02T16:03:00.001+02:002008-03-02T16:03:43.510+02:00Bir tünel kazıp kendime <br />Genellikle gözlerinden, <br />Söyleyemediklerimden,<br />Belki de sözlerimden <br />Kaçmak ister sensizliğim. <br />Bulutlarıma karışır <br />Yağmurlarım izler seni <br />Damlarken kirpiklerinden <br />Çaresizdir sensizliğim. <br />Pencerenin pervazında uyur, <br />Bir gül dikeni olur, <br />Ellerine dokunurum. <br />Seninle sessiz bir kuzu olurum, <br />Seninle bir bebek kadar masum, <br />Seninle kendimi bile unutur,<br />Seninle mutludur sensizliğim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-4433934884793235699?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-5095274643464340822008-02-28T15:05:00.003+02:002008-02-28T15:07:37.834+02:00Bana türkiye kupasını anlat baba,<br />İçinde final olsun<br />Penaltılar ve kartlar.<br /><br />Bana türkiye kupasını anlat baba,<br />İçinde tüm yöneticiler<br />İçinde kupa töreni olsun.<br /><br /><a href="http://bp1.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R8ax7IyRZQI/AAAAAAAAABc/4M5QJ7GUx7U/s1600-h/turk-ye.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R8ax7IyRZQI/AAAAAAAAABc/4M5QJ7GUx7U/s320/turk-ye.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5172016851610330370" /></a><br /><br />Anlatırken tut elimi<br />Maziye dalıp gitsen bile<br />Esirgeme benden geçmişi<br /><br />Bana bir kupa anlat baba<br />İçinde galibiyet,<br />Şampiyon Fenerbahçe olsun<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-509527464346434082?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-81926162432446524782008-02-26T13:49:00.000+02:002008-02-26T13:50:29.845+02:00Sen misin ateş?<br />Yoksa aşk mı?<br />Bilmem ki ne ile, <br />Tutuşturdun zavallı kalbimi?<br />Ah sen mi demeli?<br />Aşktan medet mi beklemeli?<br />Kaç kova su ile sönüyor bu meret?<br />Vişne suyu kadar inatçı bu leke,<br />Yıkayınca çıkmıyor izler.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-8192616243244652478?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-40999073627168730432008-02-19T16:23:00.000+02:002008-02-19T16:24:49.105+02:00Hayat dar alanda trajedi geniş açıda komedi imiş, <br />Ezberi bozulmuş şeytan bedenim kahverenginin içinde, <br />Rüyalarımda döşeli gözlerimin görmediği cisimler,<br />Bir kemik ve bir deri kaybolmuş sihirler emrime verildi. <br /><br />Leyla mıydı Mecnun için ölen yoksa Mecnun muydu Leyla için yaşayan,<br />Vuslat günü geldiğinde yanımıza, Kerem olup delebilir miyim dağları?<br />Kabahatim ne, nefes nefese koşturuyorsam bir şeyler söyleyeceğim diye,<br />Ne varsa aşka ve sevdaya dair söylenmiş ise benden önce.<br /><br />Gölgemi gördüğümden korktuğum sapsarı güneş,<br />Çıksam da lâl olan dilim, kaybolan ismim, cismim, biçimim…<br />Gün gelecek bedenim alevler içinde yanacak, cennet bahçesinde,<br />Yeniden geldim dünyaya, en baştan yazacağım hikayemi.<br /><br />Ne dilesem olur bu yeni hikayemde, yıldızlarım kaymaya hazır gökyüzünde,<br />Aynalar kırılmıyor, merdivenlerin altı yok, kara kediler beyaza büründüler.<br />Tüm nimetlerini önüme sürdü doğa ana, bulutların tamamı ellerimde,<br />Zümrüd-ü anka kuşu kadar gerçek masal kahramanlarım.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-4099907362716873043?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-22191965231718920552008-02-14T23:36:00.001+02:002008-02-14T23:37:30.155+02:00Benim İçin Çok Değerli Olan Sevgili İntihar Mektubu;<br /><br />Ne gariptir ve yazıktır ki, her zaman klişe olmuş "Sen bu satırları okurken ben çok uzaklarda olacağım" sözü şu an için geçerli değil. Aslında garip olan benim bu satırları yazarken, aynı anda senin okuman. Çünkü ilk defa yazdığım bir mektubun alıcısı yok. Alıcısı kalemimin mürekkebi ile kirlenmeyi bekleyen bu boş beyaz sayfa.<br /><br />İnsanlar neden intihar etmeden önce bir şeyler yazarlar ki? Amaçları gitmeden önce bir şeyleri değiştirmek mi, yoksa bütün sırlarını açıklayıp, nedenleri belirtip, yıllardır onu anlayamadığını düşündüğü insanların iş işten geçtikten sonra onu anlayabilmelerini sağlamak mı? Sorumlu olabilecekleri gün ışığına çıkarmak mı?<br /><br />Ama ben farklıyım onlardan. Ben bu mektubu sana yazıyorum sevgili mektup. Benle birlikte yok olup gideceksin bu dünyadan. Kimse de okuyamayacak !<br /><br />Çok fazla derdim yok benim. İntihara meyyalim dertten de değil aslında. İntihar girişimim kavuşmak için olacak. O kadar özledim ki O'nu !.. Benim yarim de intihar etti!.. Belki de benim yüzümden öldü. Hala emin değilim.. Neyse sevgili intihar mektubu fazla derine inmeyelim... Ben onu çok özledim. Bu o kadar büyük bir özlem ki artık onu görmek istiyorum. Ve sanırım bu özlemden ziyade büyük, kocaman, yüce bir aşk.. Ölümüne aşk !..<br /><br />Evet bu kadar çok seviyorum onu. Delicesine.. Evet belki delilik bu az sonra yapacağım. Ama ben inanan biriyim, Müslüman biriyim lakin cennete gideceğimin garantisi olmadığı gibi cehenneme gideceğimin de garantisi yok. İşi şansa bırakamam sevgili intihar mektubu. Bir an önce dünya ile ilişiğimi kesip cehennemde kavuşmam lazım sevdiğime.<br /><br />Az sonra bidondaki benzini üzerime dökeceğim.Ardından çakmağımla önce seni, sonra seninle kendimi tutuşturacağım. İkimiz de aynı anda yok olacağız. Bu belki de bir cehennem provası olur ne dersin?.. Hazır mısın sevgili intihar mektubu?. <br /><br />Güle güle !..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-2219196523171892055?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-88945203963743641482008-02-11T11:52:00.000+02:002008-02-11T11:55:57.525+02:00Önümde mevcut bir ışık,<br />Seçeneklerde tek şık,<br />Ölüm!<br />Ne çok yaklaşıyor bana<br />Ne çok yakışıyor.<br /> <br />Bir yol var elimde<br />Bir tek o var <br />Anlatacaklarım var,<br />Karanlık var,<br />Sis var, <br />Ne gariptir ki,<br />Ben varım yalnızca elimde.<br /><br />Eğildim hayatın önünde,<br />Elimdekilerle yetindim,<br />Pencereden giren bir ışığa <br />Teslim ettim kendimi,<br />Ve ben bu durakta indim<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-8894520396374364148?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-64323749368317029012008-02-05T15:06:00.000+02:002008-02-06T11:08:14.964+02:00<a href="http://bp1.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R6hgjWwWQ_I/AAAAAAAAABM/73_XNdI_cIE/s1600-h/ayak.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R6hgjWwWQ_I/AAAAAAAAABM/73_XNdI_cIE/s320/ayak.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163483133300327410" /></a><br />Gelecek geçmişte kafanızda canlandırdığınız ama asla tam olarak gerçekleşmeyen şeylerin bütünüdür.. Gelecek bir paralel evren gibidir.. Siz seyir halindeki otobüsün içinde camdan bakarken yanınızdan geçen otobüsten el sallar size.. Dağın yamacından düşmeden tırmanmaya çalıştığınız sırada zirveden manzarayı seyreder o.. İnsan ise hala geleceği düşünür o anda.. Zamanı gelince onun da kendisine el sallayacağını bilerek..<br /><br />Gaz ve toz bulutlarının birbiri ile çarpışıp patlamasının, Havva'nın Adem'e yedirdiği elmanın (Mirkelam’ın deyimi ile Ayva’nın) bir gün benim doğumuma sebep olacağını bilen biri vardı mutlaka. Dile kolay gelir mi bilmem, bana zor geliyor içinde iki tane “R” harfi olduğundan, 24 demek. Bir bir biri biri birilerine bakıp durmaktan tabi ki kolay ama, zor işte dilime yine de.<br /><br />Yeni yıl geldiğinde hazırlanan resimlerde, eski yılın omzuna urbası yüklenir gider, yeni yıl sevinçle karşılanır, her yeni yaş da öyle midir, benim, senin, onun için? Her yaşın ayrı güzelliği vardır derler, nispeten haklılar ama ben bu 23. yaşımın bitmesini istemiyorum, nedendir onu da bilmiyorum. <br /><br />Kendini bir yaş daha yaşlanmış hissedip üzülebileceğin bir günken, şaşkın bünyen sayesinde üç dört gün öncesinden başlayan panik haliyle, iki yaş birden yaşlanmış olduğunu düşünüp dehşete düştüğün, ardından mumları üfledikten kısa bir süre sonra aile fertlerinin uyarısı üzerine aslında her yıl sadece bir yaş büyündüğünü fark edince, eşeğini kaybedip bulmuş hoca gibi sevinçten deliye dönebileceğin gündür aslında doğum günleri.<br /><br />Derler ya; dünya için küçük ama kendin için büyük bir adım diye.. Yirmi dört yaşımı doldurdum. Geride kalan yirmi dört yıl acaba ne yaptım?. Bebektim, anneme muhtaçtım. İlk dört sene. onun sütüne, şefkatine, kudretine, bekçiliğine muhtaçtım. Seneler akıyor, bir bakmışın annenin elini bırakmışım. Bu sefer okul bahçesinde arkadaşlarımın elini tutuyorum, kutu kutu pense için. Zaman akıyor, bu sefer kalem tutan ellerin hic tanımadığın birinin ellerini tutmaya can atıyor, kalbin küt küt atmaya başlıyor. <br /><br />O zaman bu zaman derken bir bakmışın ki koca yirmi dört sene dolmuş. İstesen ileriye de bakalım mı? Hatta beraber? Ne dersin ? Yok olmaz mi? Tamam. Hayatı akışına bırakalım o zaman. <br /><br />Önce çocukluk, o çok sesli fotoğraf, zayıftım donardı ellerim, “kime çekmiş bu dünyada yabani otlar gibi” dediler. Olsun, desinler. An geliyor, hiçbir şeye değmiyor ve hiçbir şey bir yaz yağmuru kadar içimizi ferahlatmıyor, silinip gidiyor kağıda yazılanlar. Silmek, yok etmek, öldürmek demektir. Ancak kalın bir çizgi, bir iz olarak kalıcı olabilir silgilere karşı. Umarım hayatıma girenlerde bırakmışımdır bir iz, <strong>Düğünüm</strong> olduktan sonra da unutulmamak adına.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-6432374936831702901?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-36150775274960680142008-01-29T11:49:00.000+02:002008-01-29T11:51:50.791+02:00Senden sonra,<br />Beş yıl önce?<br />On yıl sonra?<br />Bilemedim.<br />Hem o kadar yaşlı değilim.<br />Hem o kadar tutkulu<br />Olamadım.<br />Sen belki buna takıldın.<br />Kalacağım yerde gitmeme,<br />Gittiğimde dönmememe ?<br />Bu ne orospu dilemma.<br />Ne yere varmıyor,<br />Ne göğe.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-3615077527496068014?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-85132835949009605002008-01-16T14:45:00.001+02:002008-01-16T14:52:06.518+02:00- Memur Bey iyi geceler, kendimi ihbar edecektim, başkası bu hattı arasa ben olduğum için meşgul çalmaz değil mi?<br /><br />- ……<br /><br />- Hayır, üstüme vazife valla, zira ihbarım vakit alabilir, kimse mağdur olsun istemem. <br /><br />- …...<br /><br />- Teşekkür ederim sizin de ses tonunuz gayet düzgün. Şimdi olay şöyle oldu : Akşamüzeri saat 17.00 sularında hatta yeni bakmıştım saate 16:53’tü, kapımın zili çaldı. Açtım. Bu, karşımda acayip bir haltlar karıştırmış yada karıştıracak gibi suratına yayılan koca bir gülümseme ve deli deli dönen gözlerle duruyor. Elinde daha önce hiç görmediğim çekçekli bir valiz. Gideceği mesafe ve zaman dilimi uzadıkça çantaların ebadı da büyür ama muhakkak kullanır çantaları, tanıyorum hatunu 5 yıldır, hem de çok iyi tanıyorum.<br />Kaç kere otogardan, yolculamışlığım, karşılamışlığım var; mümkün değil bu valiz kendisinin olamaz. “Ceset mi taşıyorsun?” dedim gülerek. “Kimi doğradın?”<br />Aynı yayvan sırıtışla; “ Sen beni doğrayıp içine koyasın diye getirdim” dedi. <br />Allah sizi inandırsın, leş gibi likör kokuyordu ağzı, halbuki içkinin her türünü özel günler hariç içmezdi.<br />Neyse buyur ettim içeri. Çoraplarından biri kaçmıştı ama farkında değildi, bunu da o likör kokusuna yordum.<br />“Aç mısın ?”dedim. Değilmiş. Ne ikram edeyim demedim.<br /><br />- ……..<br /><br />- Teşekkür ederim memur bey siz de çok güzel dinliyorsunuz. Nerede kalmıştım; heh; geçtik içeri oturduk, yanında cd getirmiş, karışık mp3 buda suç galiba ama benimkinin yanında ancak aleyhimde delil olarak kullanılabilir. Yonca Lodi’nin Saklanma’sı ile başladı cd, tabi gamlandırıcı şarkı, gözleri hala deli deli bakıyordu. Normalde o kadar derin bir ela vardır ki gözlerinde, hayatındaki bütün erkekler o gözlere vuruldular.<br /><br />-……….<br /><br />- “Çoraplarına bayıldım, bence de iki ayakta da farklı desenlerde çoraplar olsa da mühim olan insanlık” dedim.<br />Biz Memur Bey, ikimiz; anlamsız konuşup birbirini anlayabilen ve garip kelimeleri yan yana getirip eğlenebilen bir takımdık. “ Balatalar yandı mı?” dedim, “ Balatalar çoktan yanmıştı, şimdi isyan yürekte, bilcümle mahşer yeri, ohooo alevler adam boyu, İsrafil üfle boruyu” dedi. Ben eğlenmeye başladığımızı sanıyordu, her ne kadar fonda Nilüfer “ seni beklerken duydum annemden, saklarmış veda mektubunu benden, evlenmişsin şimdi bir esmerle” diye bağırsa da.<br />Az sonra Ferdi Özbeğen başladı, her aşkın cenazesinde hep bu şarkı çalardı zaten : <br />“Bir kere sevdaya tutulmaya gör; Ateşlere yandığının resmidir. Aşık dediğin, Mecnun misali kör; Ne bilsin alemde ne mevsimidir. Dünya bir yana, o hayal bir yana; Bir meşaledir pervaneyim ona. Altında bir ömür döne dolana Ağladığım yer penceresi midir? Bir köşeye mahzun çekilen için, Yemekten içmekten kesilen için, Sensiz uykuyu haram bilen için, Ayrılık ölümün diğer ismidir.” <br />…. Memur Bey kusura bakmayın ben de biraz alkol aldığım için… Sesim de çok detonedir aslında benim ama affınıza sığınaraktan, başınızı da şişirdim. Siz gece nöbetinde, ben böyle şarkılar türküler, Hay Allah…<br /><a href="http://bp2.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R4393FSnnSI/AAAAAAAAABE/dfTLSum155I/s1600-h/intihar.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R4393FSnnSI/AAAAAAAAABE/dfTLSum155I/s320/intihar.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156056271163989282" /></a><br /><br />…. Çok teşekkür ederim, yani şu an aklıma başka şarkı gelmedi ama ilerleyen dakikalarda belki gene söylerim. <br />Ne diyordum. Hah! Neyse bağıra bağıra genizden söyledik bu şarkıyı, benim aklıma her ne ise lisedeki Tuba geldi, ona da Bekir gelmiştir diye düşündüm ben. Gözlerini, benim halının üzerinde çay lekesi var oraya sabitlemiş duruyordu. Pınar Aylin’den Bilmiyorsun başlayınca, bir garip oldu mahzunlaştı, nakaratta “BİLMİYORSUN!” diye bağırdı. <br />- “Neyi bilmiyorum be!”dedim.<br />“Bilmiyorsun” dedi. Sana biten aşklarımı anlatırken her söz sanaydı aslında. Adamlar vardı bir de sen, her geçen gün, her geçen saat içimde büyüyen fırtınayı bilmiyorsun. Hiç fark etmedin, saçları seninki gibi koktuğu için Hakan ile, elleri seninki gibi diye, Şahin ile, tebessümü aynı sen olduğu için Serkan’la, gözleri seninki kadar ela olabiliyor diye Bilal ile aylar harcadığımı, o biten aşklara değil o eller, o saçlar, o gözler, o kahkaha senin olamıyor diye dertlendiğimi bilmiyorsun.<br />Sen dünyanın en yalancı en riyakar kişisine sarılıp teskin ettin bugüne kadar. Seni güldürebilmek için çalışırken ben, sen beni dünyanın en rahat kadını sandın, öyle sanmanı sağladım. Konuşurken gözlerimi dudaklarından gözlerine kaydırabilmek için harcadığım emekle ne icatlar yapardım.Bittim ben, hatta artık rol yapmayacak kadar büyüdüm. İşte bu bavul da onun için gidiyorum hayatından bir daha dönmemek üzere, istersen beni öldür, şu valize koyup denize at, istersen yine yolcula beni, bir daha hiç girmemek üzere ama çıkıyorum hayatından.”<br /><br />…. Özür dilerim Memur bey, tutamadım kendimi , bir burnumu silebilir miyim affınıza sığınarak. <br /><br />…. Bir ekip gönderip beni aldırabilir misiniz? Bir aşkın cesedi duruyor karşımda cd olarak.Cinayet işledim, ellerimle çevirdim taksiyi, kendi ellerimle bindirdim otobüse, o iğrenç valizde de deliller var, benim uzun saçlı halimin kelebek tokalı fotoğrafları, çocukluğumdan resimler var…<br /><br />…. Ne demek suç değil, ne demek beyefendi, memur bey ben şerefsizin tekiyim, beyefendi falan değilim affınıza mağruren. <br /><br />…..Ben neden hep yeşil bakanlara aşık oldum? Neden uzun eller aradım, neden benim aşk defterimde boşluk var.<br /><br />… Ben dünyanın en büyük, en saf, en güzel aşkını ezdim. Sekizde sekiz kusurluyum, gözlerim kapalı kullanıyordum ben bunu. Beni cinayetten tutuklayın, gelin alın evdeyim, bekliyorum. Saf ve akli dengesi yerinde olmayan zavallı bir aşkı öldürdüğüm için.<br /><br />…. Madem suç değil, o zaman yine de bence gelip, alın beni, cezai ehliyetim yok, mahkeme velayetimi birilerine versin, bakamayacağım kendime, dizlerim tutmuyor.<br /><br />…. Teşekkür ederim memur bey minnettarım size, beni kendimi cezalandırmaktan men etmediğiniz için; şimdi söz verdiğim ikinci şarkıyı söyleyeyim:<br /><br />“şimdi dişlerimi sıkıp <br />dudaklarıma kanamayı öğrettim <br />ki bu kızıl damlalar <br />körpe yanağında bir veda busesi olsun <br />bu da benden sana <br />heba edilmiş bir aşkın <br />son nefesi olsun...”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-8513283594900960500?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-85115541214478605632008-01-10T21:50:00.000+02:002008-01-14T11:14:25.094+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R4Z3UFSnnRI/AAAAAAAAAA8/jwwPciRBG5w/s1600-h/ynsmr76_sanri.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R4Z3UFSnnRI/AAAAAAAAAA8/jwwPciRBG5w/s320/ynsmr76_sanri.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153938010473471250" /></a><br />Çıkmamacasına düşüncelerime girdin.<br />Beleş kahvemin uzun kumral saçlı zatı.<br />Tanışmamızın Akdeniz'i,<br />Gözlerindeki masum koyuluk anlamını değiştiren özellik,<br />Çekingen cümlelerdeki zayıflık.<br /><br />Tesadüfteki buçuklara yetişme arzumda bulduğum gözlerin.<br />Art niyetsiz yardım çağrısı,<br />Sonrası bilinmeyen vedamız.<br />Ağlayışlarındaki farkındasızlığımın mücadelesine ettiğim küfür,<br />Işıklardaki protesto eşliğinde bavul ve şapka karşılaşması.<br />Beni tanıdın mı?<br />Bekleyiş sonundaki şaşkınlığın bikaç güne sözleşmesi,<br />Kurtulma eşiğindeki son günümüz.<br /><br />Geç gelişinde asimetrik masadan elini uzatırkenki anlamlı özrün.<br />Beklediğimi unutmuşum.<br />Konuşmalarımızdaki melodilerin seni ezip geçtiğini farketmeden gitmeliyiz.<br />Mekan değişikliğinin şaraplara sarılıp çekilmesi lazım.<br />Yanımdasın,nefesini hissediyorum.<br />Hissedildiğinin bilinmediği hislerde seyahatteyim.<br />Sigaranı şarabımla ıslatıp içme şimdilik böylesi makbul.<br /><br />Yapılmış ikinci hataya dönüşmemesini dilediğim içindir bu çabalar.<br />Uyuyan,sızan ve dinlemiyorumuş gibi gözüken ifadelerin arasına sıkıştırılmış numaram.<br />Yanlış yönlere çekilen tavırların içindeki sinsilik.<br />Uyan artık geç kalacaksın."<br />Son şarkıdaki beğeniliş bekletilişi."<br /><br />Onu yalnız bırakamam.<br />Duraktaki tek karanlık ışık.<br />Otobüsün pis camlarında görebilme umudu taşıyan uzun parmakların.<br />Pes etme niyeti olmayan elinin kirlenişi.<br />Bir daha görebilseydim keşke seni.<br /><br />Hayvanat bahçesinde ziyaret saati sona erdi hoşçakal.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-8511554121447860563?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-91926717324868370452008-01-02T15:26:00.000+02:002008-01-02T15:33:09.465+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R3uSClSnnQI/AAAAAAAAAA0/QhKZ50mBZp8/s1600-h/999.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R3uSClSnnQI/AAAAAAAAAA0/QhKZ50mBZp8/s320/999.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5150871171895893250" /></a><br /><br />Bu kuzguni gökyüzünün altında verilen kararların tamamı yanlıştır. İnanmayan, Adem’den başlayarak, Yunus balığının midesinde yer bulan Yunus’a, Brütüs’ün sırtını sıvazlamakla ömrünü geçiren Sezar’a, yanlış bir ölümü seçen Marilyn Monroe’ya, aşktan yorulan Pavese’ye ve her şeyin yanlış olduğuna inanan Nietsche’ye sorabilir.<br /><br />Dünya, yani MS 2008 yılına basan iki ucu hafif basık küre, defolu bir şekil olarak doğmuş, bu doğuşun bedelini de fazlası ile ödemiş zaten. Kendimden ve çevremdekilerden iyice uzaklaştığımda, yani uzayın derinliklerinde avare avare dolaşıyor hissine kapıldığımda, şöyle bir göz atıyorum dünyaya ve telaşa kapılıyorum. Basbayağı iri bir ergenlik sivilcesi şeklinde duruyor o sonsuz boşluğun içinde. Sıksan iltihap fırlayacak, sıkmayıp, kendi kendine geçsin diye beklesen, kesin izi kalacak.<br /><br />Bu yıl bilmem kaçıncı kez kimseye sarılmayarak, bana sarılan kollara da temkinli yaklaşarak, uğur getirsin diye kırmızı don falan da giymeyerek girdim yeni yıla. Yeni yıl denen şey, eski yılın devamı ve kesintisiz izdüşümü olan bir zaman diliminin gece tam 12’ye tekabül eden bölümü. Gerisi hikaye. Hayır sadece gerisi olsa iyi , geleceği de hikaye. <br /><br />Yılbaşı gecelerini, tutunduğunun bir dal olmadığını fark eden insana benzetirim hep. Dal da şaşkınlık içinde kendine tutunulmadığını fark eder. Bu karşılıklı fark etme hali ekonomideki arz – talep dengesi , Marksist terminolojide tez- antitez – sentez, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü’nde ne ekersen onu biçersin, argoda papazı bulduk olarak adlandırılır, daha argosu da var ama çok terbiyeli olduğumdan onu yazma gereği duymuyorum. <br /><br />Yılbaşı da, uçurumdan düşerken bir dala tutunmak da hatta tutunamamak ve bayır aşağı yuvarlanmak da adlandırılmıştır. Adlandırmak ise, yok etmektir. Defterini dürmek, adını koymak, sınırlarını çizmek ve o sınırların içine hapsetmektir. Emin değilim ama, adlandırılmış, sınırları koyulmuş ve mecbur bıraktırılmış bir gece olduğu için belki de, bir türlü yıldızım barışmadı yılbaşı ile. Yıldızım dediğime bakmayın, yıldızım falan yok aslında; deyim böyle, açık olan ise Yılbaşını sevemediğim gerçeği. Mecburen eğlenilecek, mecburen sevinilecek, kredi kartı borçları, elektrik, doğalgaz zamları seve seve kabul edilecek, unutulacak, yağlı karınlarla göbek atılacak, içip içip naralar atılacak bir gece olduğu için belki de… Kısacası sıkıntı basıyor beni, herkes gibi, “haydi bütün eller havaya” moduna giremiyorum, coşamıyorum, kırmızı don giyinip şarabın dibine vuramıyorum, kuruyemişler mi dersiniz, meyveler mi, hindi, Çerkez tavuğu, fırında sütlaç yiyemiyorum…<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R3uR1FSnnPI/AAAAAAAAAAs/dN9Wscg-WeU/s1600-h/998.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R3uR1FSnnPI/AAAAAAAAAAs/dN9Wscg-WeU/s320/998.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5150870939967659250" /></a><br />Hadi hiç sıkıntım yok diyelim, yeni yıldan da acayip güzel şeyler bekliyorum, mal gibi hangi ülkede yaşadığımın farkında değilim diyelim, yeni ebleh ebleh giriyorum yeni yıla… Bu sefer de Noel Baba tek başına neler yapıyor sokakta diye aklıma geliyor, çocukluğum geliyor. <br /><br />Yılbaşı yaklaşırken içimi bir heyecan kaplamıştı angut gibi. Noel babanın eskisinden daha güzel bir lego seti ya da hayalini bile kuramayacağım güzellikte bir tanımsız cisim hediye edeceğini hayal ediyordum. hiç de demiyordum ki "ulan be angutşinas kişilik o küçücük baca deliğinden nasıl girecek o koca götlü noel baba" sobanın dibine koymuştum delik olmayan beyaz bir çorap bulup. Yılbaşı gecesi erkenden yatmıştım geldiğini görmemek için. Sabah uyandığımda sobanın önünde bir şey yoktu. Çoraplar da yoktu. Çorapları alıp gittiğini düşünmüştüm, içini doldurup getirecekti belki de. Meğersem annem almış çoraplar ortada durmasın diye, birbiri içine tıkıp koymuş çoraplığa. <br /><br />Allah’ım diyorum yediğim yemekteki etin kemiği, fasulyenin kılçığı , antep fıstığının kabuğu boğazıma duruyor. Bütün sakallı ihtiyarlar ki buna Noel Baba da dahil, yanlış verilmiş kararların kurbanıdırlar. Çünkü dünya henüz sıkılmamış bir ergenlik sivilcesi gibi duruyor karşımızda.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-9192671732486837045?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-18357250797710388822007-12-28T21:00:00.000+02:002007-12-28T21:06:13.451+02:00Çıkayım dedim ama tepe diye bir şey yoktu. Bütün tepelere çıkabileceğine inanacak kadar kendine güvenen birinin, tırmandıkça tepelerin olmadığını, kendi marifetiyle uydurduğu sahte tepelere çıktığını anlaması uzun sürmez. Yükselmenin sıkıntılı ve ıstırap verici anlamına rastlar insan gökyüzüne yaklaştıkça. Gökyüzünün altında kaldığını hissedince ise başı döner, tuhaf bir koku dolar burun deliklerine. <br /><br />Arka sokaklarda, gökyüzünü örtünüp uyuyan pejmürde kadınlar durup dururken uyanırlar uykularından; bağırırlar bize; “Lanet olsun hepinize!”. Oysa hamamböcekleri kadar çokturlar, biz de çoğuz yerine gör. Öyleyse kim niye çağrıştırıyor ölümü!<br /><br />İnmek çıkmaktan zordur. Dallara takılır insan. Durup bir armut yemeye yetecek zaman vardır. Aslında, ağaçtaki bütün armutları da yiyebilir insan inmekten vazgeçerse. Ayaklarını ağaç kabuklarına yapıştırıp, dallara tutuna tutuna aşağı kayabilmek incelik ister. Zor dönemeçleri vardır ağacın, tıkalı geçitleri bir de …<br /><br />Caminin minaresinden tutuk bir ezan sesi yükselir, okul dağılır o esnada. Çocuklar koşarak, kıçın kıçın yürüyerek atarlar kendilerine okulun uzağına aslında çöle. <br /><br />“İn artık!” diyen yüzü çok eskiden tanıyorsundur aslında, “Yok ben yardım edemem sana,” dediğini de duyar gibi olursun. İnsanın kendini kapattığı evlerin kapısı açılmaz bir daha. Bir bakıma o gördüğün aynadaki yüzündür. Ayna ve onun çağrıştırdıkları, kırılışları, gelip gelip gitmeleri, eksik, hatalı göstermeleri bitmek bilmez. Ağacın altındaki Kambura anlatamazsın bunu. <br /><br />Her şeyi, bir taraftan bakınca eğri, diğer taraftan bakınca doğru gösterir ayna. Yıllardır cebinde gezdirdiğin, yakmaya kıyamadığın puroyu çıkartıp ucunu tutuştururken, ağaç alevlenmesin diye özel bir çaba harcarsın, <span style="font-weight:bold;">Kambur</span> da anlar bunu!<br /><br />Düşüşe geçmek kalın bir labirentin içinde dört dönmekten başka bir şey değildir ki. Düşmek değil dönmek yıpratır insanı. Kıvrana kıvrana, acı çeke çeke başa döneceğini bilmek katlanılır şey değildir. Nasıl kurtulursun bu kısır döngüden? Sevgiyle mi, sevgiliyle mi, kinle mi, nefretle mi, dostlarının, kardeşlerinin uzattığı sıcacık avuç içleri ile mi, anlamsız adetlerin, boş inançların, tutkuların ya da kendi kendine tutturduklarınla mı? <br /><br /><br />Oysa hiç de çetrefilli değildir, dallar arasında uzanan ince, kılcal yolculuklar. Esvapların dallara takılmasa, incinmese ruhun, inmek de zor olmasa gerekir. Kırılgan mısın, kibirli ya da utangaç mı bilemezsin! <span style="font-weight:bold;">Kambur</span> da bilmez bunu bir bakıma. İnsan ruhunu tartıp biçmeden kalbinin derinliklerine gömdürtemez kendini. <span style="font-weight:bold;">Kambur</span>’u da seni de aşar bu, hayat azar başımıza. <br /><br />Eski bir adamın ölü yüzünü gördüm yıkanırken. Bir damla gözyaşı takılıp kalmıştı yanağının alt kısmında. Kirlenmişti, sarıydı biraz, biraz da gri. Yüzündeki tüm anlamları silip atmıştı ölüm. Masalları belli belirsiz. <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R3VIU1SnnOI/AAAAAAAAAAk/m3e0TZpzFmM/s1600-h/azrail_0001.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R3VIU1SnnOI/AAAAAAAAAAk/m3e0TZpzFmM/s320/azrail_0001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149101271707786466" /></a><br /><br />Hemen topladım kendimi:<br /><br />- Hoş geldiniz. Yine de ummuyordum geleceğinizi. <br />- Evet umulmadık zamanlarda gelirim zaten.<br />- İçeri geçelim, size ne ikram edeyim?<br />- Bu kadar yeter, şimdi bu dallardan başka mal varlığın olmadığını mı söylüyorsun. Bir de sararmış, yarısı dökülmüş, kurumuş yapraklar. Bunlar mı hepsi?<br />- Dökülmüş olanları da sayarsak hiç de fena değil. dedim.<br />- Demek bu ağaçta takılı kaldınız. <br />- Takılı değil asılı kaldım.<br /><br />Baktım olmayacak hamamböcekleri gibi çoğullaştırdım kollarımı ve yüzümü sürterek kara kabuklara çıktım, çıktım, daha da çıktım. Tırmanabileceğim son noktaya çıkmayı bir yazgıymış gibi kabullendim. <span style="font-weight:bold;">Kambur</span> aşağıda, gittikçe daha da aşağıda gülümsüyordu bana. Açtım kollarımı, gökyüzünün altımdan kaydığını hissettim. Boz bir yolculuktan sonra, dallar ve yaprakların arasından hızla indim, bağırışlar, koşuşturmalar, yeniden başlayan ezanın sesi ve çocukların okul bahçesine doluşmasını engelleyecek kadar sert bir rüzgar ile düştüm <span style="font-weight:bold;">Kambur</span>'un kucağına…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-1835725079771038882?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-37724504692444504672007-12-24T10:52:00.000+02:002007-12-24T10:58:07.457+02:00Camın arkasında mısın?<br />Görüyor muyum seni?<br />Hayal misin yoksa?<br />Varsın sanki.<br />Gözlerin mi yok?<br />Ben mi göremiyorum onları?<br />Saçların, dümdüz...<br />Güzel kokuyorlardır kesin,<br />Bilmiyorum kokusunu.<br />Dudaklarının tadı nasıl?<br />Gurme değilim ama daha iyi tadarım.<br />Gurme et tadar.<br />Sen et değilsin, bilirim.<br />Ruhsun.<br />Dokunamam bu yüzden.<br />Elimi uzatsam, dokunabilir miyim?<br />Yaklaşsam, dokunsam cama,<br />Okşayabilir miyim güzel kokulu saçlarını<br />Dayasam burnumu cama,<br />Teninin kokusunu çekebilir miyim içime?<br />Yağlı burun izi mi kalır camda?<br />O buğunun içinden görebilir miyim gözlerini?<br />Kırsam camı, çıkar mısın içinden?<br />Hiç komik değilim bebeğim, biliyorum<br />Komiklik yapamıyorum şu anda<br />Çok umrumda mı sanıyorsun komiklik yapmak?<br />Seni güldürmek için evet.<br />Korkuttum mu seni?<br />Deli değilim, korkma.<br />Delinim, kork.<br />Saçma bir laf oldu. sıçtım kusura bakma.<br />Ama korkma. Delirsem de ısırmam.<br />Uzaksın çünkü.<br />Elimi uzatsam dokunamam,<br />Başımı uzatsam göremem gözlerini,<br />Burnumu uzatsam koklayamam seni,<br />Isıramam uzaksın.<br />Fakat biliyor musun güzellik,<br />Gözlerimi kapattığımda ruhuna dokunabiliyorum.<br />Bunun için mesafeye ihtiyacım hiç olmuyor.<br />Hiç olmayacak.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R290glSnnNI/AAAAAAAAAAc/_atC6pk9EOw/s1600-h/cam.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R290glSnnNI/AAAAAAAAAAc/_atC6pk9EOw/s320/cam.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147461002222607570" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-3772450469244450467?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-5226430966949164662007-12-18T11:42:00.000+02:002007-12-18T11:44:37.145+02:00Kırlangıçlar alçaktan uçuyor ise yağmurun habercisidir, yağmur günlerdir yağıyordu ancak ne alçaktan ne yüksekten uçan ne de çatılara tüneyen bir tane dahi kırlangıç görememiştim…<br /><br />Sonbahar yalnızları ve yorgunları bulurmuş önce, bu kez herkesi aynı anda bulmuş, ağır ağır değil, yaralı adamın üstüne konan akbaba gibi hızla gelmişti.<br /><br />Şehrin her tarafına tuhaf, gri bir renk karanlık çökmüştü. Küçük bir kafeteryada, cam kenarında boş bir masa bulmak, oturup bir fincan sıcak kahve içmek dışında insana huzur veren hiçbir şeyin olmadığı bir mevsimdi. Kentin kenarına apar topar kondurulmuş, bazılarının ev olarak kullandığı briket ve tuğla yığınları bir yana, onların önüne asılan rengarenk örtüler, donlar, gömlekler , pantolonlar, hala umutları ve sevinçleri olan gençlere ait elbiseler bile bu tuhaf havanın etkisi ile gri görünüyordu.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R2eWVlSnnMI/AAAAAAAAAAU/4_7Z34CzU1M/s1600-h/Gitmek.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_h2gt6iBiURM/R2eWVlSnnMI/AAAAAAAAAAU/4_7Z34CzU1M/s320/Gitmek.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145246396825705666" /></a><br /><br />Ayakkabılardan paçalara boşalan çamur bile o alıştığımız çocukluğumuzdan beri her sonbahar ille de bir yolunu bulup üstümüze sıçrayan, annemiz söylene söylene pantolonlarımızı fırçalarken bir toz bulutu olup dökülen, çabuk kuruyan, iz bırakmayan çamurdan değildi. Bir çeşit balçıktı, içine tutkal karıştırılmış bir avuç ziftti. Yapıştığında çıkmayan, yürümeyi bile zorlaştıran iğrenç bir şeydi.<br /><br />Karanlık o bildiğimiz, alıştığımız karanlık değildi sanki. Biçim değiştirmiş, şekil değiştirmiş hatta koku, kıvam , muhtemelen tat da değiştirmişti. Kimbilir belki bu karanlık yön de değiştirmişti.<br /><br />Bu karanlık mevsimde yapayalnız bırakılıp gidilmiştim. Yalnızca cama vuran yağmur damlaları duyuyordum, o da belli belirsiz.<br /><br />Eğer arkanda kimseyi bırakmıyorsan, seni bekleyecek, seni özleyecek bir yoksa gitmek güzeldir. Ya sevdikleri ile beraber gitmeli yada en kısa sürede geri dönmeli insan. Bir anda apar topar gitmek, hem de geri dönmemek üzere, hem de neresi olursa olduğunu kimsenin bilmediği, sadece tahmin edilebilen bir yere gitmek bağışlanır gibi değildir. Yeryüzünün bütün renklerini bütün tatlarını, bütün seslerini, bütün iklimlerini, bütün sözlerini yanına alarak yola çıkmak güzeldir. Gerçi bütün bu renkler, sesler, tatlar, iklimler birleşse bile, bir insanın toprakta, özellikle de hava yağmurlu ise çamurda bıraktığı ayak izlerinin yerini dolduramaz. İnsana hatırlamak düşer, sevdiğinin yüzüne çok ender yayılan o müthiş gülümseyişi. Birdenbire, diyelim önündeki kağıda bir şeyler karalarken, yada çok sevdiğin bir şiiri yeniden okurken, ya da anlamsızca koltuğun kenarlarıyla oynarken hatırlamak düşer ona ait bir anı. Oysa o, kendine ait tüm anları arkasında bırakıp gitmiştir. Dünyanın renkleri ile tatları ile , sesleri ile oynamaktan başka çare kalmamıştır artık.<br /><br />Arkada kalanlar, bize hayat diye sunulan bizim de hayat diye bellediğimiz her şey, zihnimizde yarattığımız, en zor anımızda bile kırılmasınlar diye üzerine siper ettiğimiz hayallerimiz anlamını yitirmiştir artık. En boyalı hayatlar, en berbat kuklalar, en bayat maskeler iyice görünür olmuştur. Birlikteyken göremediklerimiz gün gibi ortadadır artık.<br /><br />- “Gittin sandım” demiştim…<br />- “Beni öyle bir hapsettinki gidemem ki “ demiştin…<br /><br /><br />Lakin gittin…<br /><br />Ama şimdi ben de senin peşinden gelmek istiyorum, ne bu ev, ne yürüdüğümüz yollar hiç biri ama hiç biri tatmin etmiyor artık beni, hepsi oynamam için yaratılmış birer oyuncak gibi sanki, oyuncaklarını sev der içimden bir ses , ama sadece gelir , gitmez o senin gibi ama esas büyük olan, yüreğimde ki sana gelme isteği , buralardan gitme isteği ile birleşik.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-522643096694916466?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-37641993.post-91706150658929752112007-11-25T13:40:00.000+02:002007-11-27T12:45:09.377+02:00Geçenlerde yolum Ankara 'ya düştü, dedim gelmişken Susam Sokağı'na da uğrayayım, gittim tapu dairesine dedim susam sokağı nerede, dediler değişti o sokağın ismi, tüm hayallerim yıkıldı, ama Ulus 'ta orası istersen bir git dediler, bir umutla koştum gittim. Ne göreyim çocukluğumun ütopyasının yerinde yeller esiyor... Tam geri dönecekken, tanıdık bir yüz gördüm, Zeynep , Zeynep abla dedim, yolun kenarında jartiyer'ini giymiş bekleyen kadına... Önce duymazdan geldi, sonra hıçkırarak kaçmaya başladı benden, bende peşinden koştum çocukluk kahramanlarımdan birini bulmuşken, bırakır mıyım?.. topuklu ayakkabılarıyla koşarken, topuklarından biri kırıldı, sendeledi, düştü, geldim hemen yanına yaklaştım ... Yüzünü benden kaçırdı önce, sonra Zeynep abla, çekinmene gerek yok dedim, benim de sümüklerim akıyordu seni izlerken...<br /><br />Hafif bir gülümsedi, bir yerlerde bir şeyler içmeyi teklif ettim, yanlış anlamamasını da ekledim, ama yanlış anladı, otel parası senden ben bir mavilik alıyorum dedi. Kaşarlanmış belli ki. Dedim yok öyle bir niyetim Zeynep ablacım, zaten gündüzleri yapmam öyle bir şey ben deyince, biraz morali bozuldu, para tabi derdi, oda geçim derdine düşmüştü... Sonra dedi "ben üstüme doğru düzgün bişeyler giyeyim bari". Bende gel abla alalım dedim, o zaman kızdı, eşşoğlueşek param yok mu benim dedi, girdi bir mağazaya kot ve badi aldı kendine... Çıktık Tepekuleye oturduk, ben tam soracak oldum ama yediğim framboğazlı pasta boğazıma takıldığından hebele – hebele böğğğ dedim ve bir öksürük ile tabağın kenarına çıkardım, biraz utandım hali ile bir bayanın karşısında yaptığımdan ama Zeynep Abla’da tık yok, iğrenmedi. Kim bilir ne iğrençlikler gördü. Ben sormadan anlatmaya başladı.<br /><br />" Devir çok bozuldu, cremo , hemde çok, ben neden bu yollara düştüm sanıyorsun, Hakan'la biz evlendik" dedi, der demez de ağlamaya başladı, " Hakan bir milli maç sonrası maganda kurşunu ile öldü , bende ölü gibiyim şimdi görüyorsun işte, ekonomik şartlar beni bu yola itti o ölünce, Tahsin amca da öldü susam sokağı yıkılınca, evi, dükkanı belediye tarafından istimlak edildi, dayanamadı adamcağızın kalbi bu acıya, Sabiha teyze'de delirdi, canından çok sevdiği kocası tahsin amca ölünce" dedi . O nerede şimdi dedim, huzurevinde deliler koğuşunda kalıyor diye cevapladı...<br /><br />Kırpık diyecekken tam ağzımdan lafı aldı, kırpık dedi belediye tarafından zehirlendi, istimlak çalışmaları sırasında, minikkuşu'da sorarsın şimdi, o nispeten mutlu bir hayat yaşıyordu ama o da kuş gribinde itlaf edildi. Daha fazla anlatma Zeynep abla dedim, hesabı ödedim kalktım masadan çaresiz…<br /><br />İstanbul’a dönerken hak verdim Yahya Kemal’e, ulan dedim Susam Sokağı’da yok artık Ankara’da, İstanbul’a dönüşünden başka sevilecek yanı kalmamış.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/37641993-9170615065892975211?l=cremotorium.blogspot.com' alt='' /></div>GOKHANhttp://www.blogger.com/profile/15362196213935198369noreply@blogger.com0